سلام ای شب معصوم!سلام ای شبی کهچشم های گرگ های بیابان رابه حفره های استخوانیایمان و اعتماد بدل می کنیو در کنار جویبارهای تو؛ارواح بیدهاارواح مهربان تبرها را می بویندمن از جهان بی تفاوتیفکرها و حرف ها و صداها می آیمو این جهان به لانه ی ماران مانند استو این جهانپر از صدای حرکت پاهای مردمیستکه همچنان که تو را می بوسنددر ذهن خود طناب دار تو را می بافندسلام ای شب معصوم!میان پنجره ودیدنهمیشه فاصله ایست.چرا نگاه نکردم؟مانند آن زمانکه مردیاز کنار درختان خیس گذر می کرد...فروغ_فرخزاد